Voor zover ik weet, betaalt exposure de huur nog steeds niet: ‘Wat mij betreft, zou er best een staking van af kunnen’

by

29/9/2019

“Voor zover ik weet, betaalt exposure de huur nog steeds niet”

Stel je voor dat elke creatieve maker morgen zou stoppen. Je zou nog brood kunnen halen bij de bakker – alhoewel er daar ook steeds minder van zijn -, je kunt naar de tandarts als je een gaatje hebt en je kunt naar het ziekenhuis wanneer je, je been breekt. Alles dat noodzakelijk is zal blijven voortbestaan. Daarnaast kun je ook nog naar de film, spelen er voorstellingen in het theater en zullen de schilderijen van Rembrandt altijd blijven hangen. Toch begrijpen jij en ik dat er iets flink mis zou zijn.

Wanneer alle makers stoppen kun jij zeker nog een jaar naar de film, maar dat gaat voorbij wanneer er niets nieuws meer bij komt. En ja, de schilderijen van Rembrandt zullen blijven hangen zolang wij leven, maar, wil je soms ook niet iets nieuws zien. Een schilderij dat je nog niet kent? Een nummer dat je nog nooit hebt gehoord? Wat ik beschrijf is een dystopie. Morgen zullen niet alle makers hun pennen laten vallen en de dag daarna ook niet. Toch zou het niet zo gek zijn, als je kijkt naar de beloning die ze krijgen. Wat mij betreft, zou er best een staking van af kunnen. Als ZZP’er is dat alleen niet zo handig, want ja, een dag niet werken staat gelijk aan een dag geen brood op de plank.

Als ik naar de tandarts ga – wat ik dringend zou moeten doen, maar volwassen genoeg om eigen tandartsafspraken te maken ben ik helaas nog niet – stuurt hij mij daarna een factuur. Waarschijnlijk doet zijn assistent dat. Op die factuur vermeldt hij de keurig gemaakte kosten en btw. Wanneer ik een binnenhuisinstallateur bel voor mijn lekkende CV-ketel, komen daar ook nog voorrij- en materiaalkosten bij. Zij hoeven hun werk niet uit te voeren voor exposure.

Mijn vrienden en ik begeven ons veelal in deze wereld. Theatermakers, muzikanten, schrijvers, allen meer dan eens en waarschijnlijk wekelijks gevraagd ergens op te komen draven voor exposure, want honderd mensen die voor je klappen als jij komt doen waar je al maanden aan hebt gewerkt, dat is nou een beloning. En ik ga niet zeggen dat ik me hier zelf niet schuldig aan heb gemaakt, want in de maatschappij waarin we nu leven, kom je er anders niet. Je moet namen op je CV hebben staan om jezelf in de markt te krijgen. Of dat erg is? Niet eens per sé, het probleem is alleen dat er weinig tot geen vooruitgang in zit.

Het gekke is ook, dat niemand het raar vindt klinken iemand te betalen wat hij verdient. We kunnen mokken over de honderdvijftig euro die de binnenhuisinstallateur berekent wanneer hij naar je CV-ketel kijkt en erachter komt dat je hem niet hebt bijgevuld, waardoor hij binnen vijf minuten weer buiten staat, maar we betalen zijn factuur wel. In de creatieve sector is 44% van de vacatures onbetaald en dan moet ik er nog bij vermelden dat klussen die je €100 per maand opleveren hier niet meegerekend zijn en geloof me, daar zijn er ook veel van. Best gek als je, je bedenkt dat ik niemand kan bedenken die niet ooit geniet van iets wat door een creatieveling is gemaakt. Zelfs de grootste cultuurbarbaren kijken waarschijnlijk graag naar series, waar mensen onbetaald werk voor verrichten.

Of ik met deze column op de slechtheid van de eventuele opdrachtgever wil wijzen? Niet zozeer, maar de volgende keer wanneer hij een afgestudeerd conservatoriumstudent vraagt een deuntje te spelen op zijn bruiloft, omdat ‘viool spelen toch zijn passie is’, zou ik willen vragen eens na te denken. Passie betaalt zijn huur niet, net zomin als het die van jou betaalt. En ondanks dat ik niet blijer kan zijn dat ik geld kan verdienen met wat ik doe én dat, dat mijn passie is, zou dat best iets meer vanzelfsprekend mogen zijn. Zoals het bij je binnenhuisinstalleur ook is. Rutte III, schiet op, mijn huisbaas verwacht mijn huur niet in exposure.

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *