Maar ik ben toch niet racistisch?: “Er blijken mensen te zijn die denken dat er geen racisme meer bestaat in Nederland”

by

Mijn eerste column bij Het Lief Dagboek moest een leuke column worden. Een column over mijn liefdesleven dat weer eens ofwel non-existent is of aan een zijden draadje hangt, een column over iets grappigs of ontroerends in mijn leven. Niet te maatschappijkritisch. Niet te zwaar. Maar hoe kun je schrijven over je dateleven als een vriendin ...

View post

Een brief aan papa: “Van kusjes op mijn zere, kleine vingers, naar het troosten van een gebroken hart”

by

Papa, elke keer wanneer ik weer eens dacht dat alle mannen op deze aardbol gore klootzakken waren, kwam jij weer het tegendeel bewijzen. Je hebt niet gevraagd om een dochter, maar je kreeg er wel één en dan ook nog eens zo’n secreet als een Bowi Tossijn. Je laat me nooit slecht voelen om mijn huilbuien, ...

View post

Laat corona niet het enige zijn waarmee 2020 de geschiedenisboeken in gaat: “Dit is geen race, maar een marathon”

by

Ergens halverwege mei, op een vrij klamme avond zitten we op een bankje midden op de Dam. Groepjes duiven hebben zich verzameld op het lege plein dat er beeldschoon bij ligt in de avondschemer. Ik stel me voor hoe de duiven tegen elkaar klagen dat er weer een dag voorbij is gegaan zonder lekker geplette ...

View post

De foto op de Dam: “Ik besefte toen pas hoeveel het voor mijn opa en oma betekende”

by

De telefoon had ik al in mijn hand toen deze begon te trillen. In het beeldscherm verscheen een naam: oma Rita. Iemand belde met het 06-nummer van mijn oma. Iemand, dacht ik, want mijn oma hadden we al meerdere malen aan een mobiele telefoon proberen te krijgen, maar succes was ver te zoeken. Zodoende stuurden we ...

View post

Blackamang: “Nu is de tijd”

by

Ik ben Moe maar dat moet niet Kwaad maar dat mag niet Trots maar dat hoort niet Hoort iemand ons? Ik ben Krassend door elke zin, maar geen enkele vindt die beschrijft Kijk, Ik ben klaar met gelijk Nu zijn wij Kwa en Lee, nu wij, nu wij Weet hoe ze denken hoe ze voelen, hoe ze kijken dan naar mij Of ik voordraag of gedragen wordt Leid of voorgeleid Blackamang Tot je begrijpt Tot je ...

View post

‘100 SONGS EVERY 2000’S KID WILL REMEMBER’: “Aan dat ik op mijn mondeling Frans loog dat ik wiskunde ging studeren”

by

 ‘100 SONGS EVERY 2000’S KID WILL REMEMBER’ Ik denk aan die keer dat de meisjes werden gerangschikt op risicofactor en aan het buurthuis dat rook naar de zojuist aangezette verwarming aan die keer dat ik per ongeluk kindeke Jezus van de miniatuur kerststal inslikte en aan hoe dat jaar zijn kribbetje leeg bleef omdat alle winkels zonder uitzondering gesloten waren ...

View post

Driemaal hoera voor maaltijdsla: “Wanneer het een moetje wordt, is de lol er toch al snel van af”

by

Om mijn eerste bijdrage aan Het Lief Dagboek maar eens met een lekker cliché te beginnen; het is wat hè mensen, dat thuiszitten. Begrijp me niet verkeerd, ik zit graag thuis. Maar wanneer het een moetje wordt is de lol er toch al snel van af. Het is wat dat betreft net gezond eten. Een ...

View post

En wanneer is mijn beurt dan: “Is dit nu de beste versie van mij?”

by

Mijn keukenvloer is betegeld met witte, glanzende tegels. Dit soort tegels zou ik zelf niet eens in de badkamer leggen, maar dat iemand ooit verzonnen heeft dat ze de overige tegels wel in de keuken kwijt zouden kunnen vind ik echt onbegrijpelijk. Je ziet werkelijk alles op deze vloer, een pluisje stof, een minuscuul vlekje ...

View post

Een drankje in de stad: “Mijn ogen vulden zich met tranen, over mijn wangen naar beneden stromend langs de glimlach die op mijn gezicht verscheen.”

by

Vaak dronk ik thuis al een paar glazen wijn voor ik richting het Leidse fietste om mijn beste vriendin een kus op haar wang te drukken na haar minstens een kwartier aan de bar te laten wachten. Ik overschat immer mijn eigen snelheid. “Godverdomme, Huis! Altijd hetzelfde gelul.” “Joe Stap! Wat wil je drinken?” Zei ik steevast, ...

View post

Beter een verre vriend dan een goede buur, of was het nu andersom?: “Ze weten niet wat ze missen”

by

Mijn telefoon licht op, appje van Marit. “Hey, donderdag wil ik een drankje doen met vrienden voor mijn verjaardag!” Bij het lezen van deze woorden begint de agenda in mijn hoofd overuren te draaien: dinsdag date (ondertussen mijn vriend), twee essays deze week en ik wilde nog afspreken met Cynthia. Komt er nog eens bij ...

View post