‘We moeten massaal mannen mee uit vragen’

by

“Wie moet er volgens jou betalen op een eerste date?”

Vragend kijk ik naar de jongen achter de bar. Jaren terug hebben wij ook wel eens een eerste date gehad –aan diezelfde bar waar ik nu mijn existentiële crises op hem werp. “Nou?”

“Het is wel netjes als de man de rekening betaalt. Dan ben je een echte gentleman.”

“Kan de vrouw geen gentlewoman zijn?”

De barman moet lachen. Ik ben bloedserieus.

Zelf vind ik het ontzettend leuk om na een date de rekening te betalen. Gewoon, omdat het kan. En oké, ook om een beetje tegen die – in mijn ogen – ouderwetse norm aan te schoppen. Dat wordt me overigens niet altijd in dank afgenomen. Sommige mannen vinden me onnodig principieel. Anderen zijn vooral verbaasd, en reageren met een ongemakkelijke “eh… waarom zou je dat doen?”

Ik begrijp natuurlijk wel waar die traditie vandaan komt. Mannen hebben immers eeuwenlang de rol van kostwinner vervuld. Het is dus niet meer dan logisch dat wij – mannen en vrouwen – hebben geleerd om zoiets als geld te associëren met mannelijkheid. Maar inmiddels is het 2018 en kunnen we allemaal best prima voor onszelf zorgen. Waarom hechten we dan nog steeds zoveel waarde aan een traditie die nu toch vooral symbolisch is?

 

Ik vraag me af of mensen om mij heen de mening van de barman delen. Daarom besluit ik maar eens rond te vragen. Ben ik inderdaad een feministische lul, die de mannelijke trots van mijn dates krenkt op het moment dat ik mijn portemonnee trek?

Roberto, een vriend en echte Colombiaanse gentleman, legt me uit waarom het betalen van de rekening volgens hem een essentieel onderdeel van de mannelijke etiquette is. “Dat hoort gewoon in het rijtje thuis. Net als de deur open houden, haar jas aannemen en je date aan het einde van de avond naar huis brengen,” vertelt hij. “Ook vinden sommige vrouwen het charmant, lief en aantrekkelijk als de man betaalt.”

Eerlijk gezegd ben ik daar ook enorm gevoelig voor. En andere vrouwen met mij. “Ik vind het aantrekkelijk als iemand geld aan je spendeert,” aldus een Limburgse vriendin. “Een man moet de vrouw natuurlijk een beetje ‘het hof’ maken. Daar hoort betalen gewoon bij.”

Hoort geld inderdaad bij dat romantische ideaal? Eentje waarbij de heldhaftige ridder de schone vrouw (van de rekening) redt? Als dit zo is, dan zijn we allemaal toch een stuk minder geëmancipeerd dan we denken. Ik stel me voor hoe het zou zijn om een man ‘het hof’ te maken; hem mee uit te vragen, de deur voor hem open te houden en de rekening te betalen. Kan dit, of gedraag ik me dan te ‘ridderlijk’?

Een andere vriendin die ik met de kwestie confronteer, vindt van niet. Volgens haar kan een vrouw evengoed krachtig en zelfstandig over willen komen. “Dat kan je onder andere bereiken door de rekening te betalen,” vertelt ze. “Bovendien vind ik het belachelijk dat vrouwen enerzijds willen emanciperen, maar anderzijds wel verwachten dat de man een lekker etentje afrekent. Als wij hetzelfde willen verdienen en op dezelfde functies willen werken, dan moeten we ook bereid zijn de portemonnee te trekken in dat soort situaties.”

Met dat laatste is mijn feministische zelf het natuurlijk hartstikke eens. Het is ook best krom dat iemand die even hard werkt als ik de rekening ‘hoort’ te betalen. Zo bezien is het zelfs een beetje oneerlijk.

Als ik dit uiteindelijk voorleg aan mijn barman, knikt hij instemmend. “Het gaat er volgens mij vooral om wie de persoon is die iemand mee uit vraagt.” Vragend kijk ik hem aan. “Als jij iemand uitnodigt op een date, dan is het netjes om ook de rekening te betalen. In dat geval maakt het helemaal niet uit wat er wel of niet tussen je benen hangt.”

“Goed punt,” antwoord ik. “Dus eigenlijk zouden vrouwen nu massaal mannen mee uit moeten vragen, om de traditie te doorbreken?”

“Eigenlijk wel, he?”

 

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *