Jeugd blijft jeugd: “Het politiekorps zet de rapscene uit Amsterdam Zuidoost weg als een criminele organisatie”

by

Mijn week begon met opmerkelijk nieuws. Op insta zwierf een brief rond waarop de politie een drillgroep ervan weerhield hun album uit te brengen, Echt of niet laat ik in het midden. Feit blijft dat autoriteiten geen vat weten te krijgen op het genre dat o zo populair is onder de jongeren, want wees eerlijk: je voelt je ook een opa/oma als die kids met zware rugtassen beginnen te gunleanen.

Later die week werd ik gebeld. Het politiekorps zet de rapscene uit Amsterdam Zuidoost weg als een criminele organisatie. Wat mijn reactie hierop is. Moe, zeg ik eerst lacherig, maar eigenlijk, eigenlijk is er vrij weinig om, om te lachen. Ik stop langzaam met lachen en antwoord: een kat in een nauw gedreven hoekje maakt rare sprongen, vooral in een hoekje waar jeugdigheid en verantwoordelijkheid op een ongemakkelijke manier met elkaar botsen.

Negativiteit verkoopt. Dat snappen wij ook wel. Het werkt veel beter om te vermelden dat een criminele organisatie zich nestelt in de rapscene van Amsterdam Zuidoost dan te vertellen dat een groot gedeelte van diezelfde rapscene in een uitverkocht Paradiso staat. Want ja, wie cared eigenlijk? Ik zal je zeggen wie. Ik weet zeker dat de zonen van politiekorps Kat er waren in Paradiso, fuck ‘t: ik weet zeker dat de zoon van Femke Halsema naar Nederlandse rap luisterde toen hij met zijn neppistool woonbootgangstertje speelde.

Dit voelt als toen je vroeger met je ouders een film keek en ze in die film gingen zoenen en je moeder dan snel haar handen voor je ogen deed. Mama, met alle respect, maar ik dacht echt niet dat nadat de vrouw hem binnen had gelaten en ze nu op bed zitten dat ze een potje zouden pesten. Maar mijn moeder wist ook dat ik dat al wist, dus de handen waren een soort van ‘je ziet het niet dus we hebben het er maar niet over’’.

Ik denk dat het tijd wordt dat we het er wel over gaan hebben.

Communicatie, ouders staan zo ver weg van hun kinderen, maar willen tegelijk wel antwoorden. Waarom draagt mijn kind messen? Waarom is een bivak een kledingstuk? Het is inderdaad eng, want wat doen onze jongeren in hun telefoons naast het maken van piemelfoto’s; waar praten ze over, wat luisteren ze?

Hiphop was er voor criminaliteit, het is er tijdens, en zal er ook na zijn. Dat de politie snel vingers wijst laat slechts zien dat ze geen kijk hebben op zaken, want laten we eerlijk zijn: Als er één genre is dat jongeren van de straat een platform biedt, en ook nog in positie zet dat ze van de straat af kunnen op welke manier dan ook is het hiphop.

Ik kwam met hoge sokken omdat ik geobsedeerd was met OFWGKTA en mijn neefje komt met een Nike Tech omdat hij Headie One idoliseert. M’n punt is, de jeugd is de jeugd en blijft zich vernieuwen. We kunnen dat niet reguleren, laat staan stoppen. We kunnen het ook niet begrijpen. We kunnen wel een poging tot doen, en zo’n poging, kan vaak al tot veel meer leiden dan we denken.


Lost spreekt op de Het Lief Dagboek lezing op 12 februari in de Kopstootbar, Amsterdam. Entree is gratis. Zien we je daar?

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *