Je tong tekent kleine figuurtjes: ‘Ik wil dit. Jij wil dit. Ik wil jou.’

by

Je leunt tegen de donkere deur. De ene hand in je zij, de andere in je broekzak. Hoe je krullen wild langs je gezicht vallen en een ongecontroleerde lok steeds voor je ogen bungelt. Je kijkt naar me. Ik zit in de stoel in jouw overhemd, jij alleen nog in je pantalon.
‘Bestellen?’
Ik glimlach en vouw m’n benen strakker over elkaar. M’n slipje ligt nog aan de andere kant van de kamer, die kamer die er een uur geleden nog heel anders uit zag. Een knap interieur met veel planten, een mooi grof bed met witte strak opgemaakte lakens en netjes. Die kamer was vooral heel netjes.
Ik draai wat heen en weer op de bureaustoel en zet me af met m’n voet. Ik rol naar het midden van de kamer en pik m’n slipje op van de vloer.
‘Pizza?’’ antwoord ik glimlachend.
Ik trek m’n slipje aan en knoop het onderste knoopje van het overhemd dicht. Jij, nog steeds tegen de muur, bekijkt me.
Ik sta op en pak m’n broek. ‘Wat ga je doen?’
Je loopt naar me toe en terwijl ik met een been half in m’n broekspijp als een flamingo m’n evenwicht probeer te houden, pak je me op.
Je gooit me op bed, trekt m’n spijkerbroek van mijn ene been af en trekt met een snelle beweging de blouse open. Knoopjes vliegen in het rond, jouw handen grijpen mijn lijf overal vast en ik geef me over. Je hebt me.
Ik duw m’n heupen op het ritme omhoog en houd m’n handen boven mijn hoofd. Mijn vingers om de spijlen gekruld, grijpen zich steeds strakker vast. Ik wil dit. Jij wil dit. Ik wil jou.
Je kust me over mijn borst en pakt met je tanden de blouse vast om hem verder van mijn lijf te scheuren. Je likt me buik, pakt met diezelfde tanden mijn kanten slipje vast en trekt hem naar beneden. Met je neus kietel je in mijn lies. Het kantenbroekje hangt net onder mijn billen, maar dat interesseert je niet. Waar je moet zijn, daar heb je de weg voor vrij gemaakt en dat is precies waar het om gaat.
Je kust me, streelt me en beweegt met je tong zachtjes heen en weer. Mijn vingers nog strakker om de spijlen van het bed gekruld. Ik duw mijn heupen omhoog, jij duwt ze omlaag en kijkt me aan terwijl je met je tong kleine figuurtjes tekent. Die blik in jouw ogen. Die blik. Ik laat m’n hoofd naar achter vallen en haal diep adem. Let’s go.

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *