Hoelang je iets wachten mag noemen hangt af van wiens naam het heeft: “Ik herken mezelf in de verdedigingsmechanismen van aangevallen prooidieren”

by

In mijn eentje kijk ik de natuurdocumentaire die ik samen met Maarten zou kijken.
Ik herken mezelf in de verdedigingsmechanismen van aangevallen prooidieren.

Autotomie is het vermogen van sommige dieren
om hun eigen lichaamsdelen af te werpen
wanneer ze worden aangevallen
of vastgehouden.

Het duurt gemiddeld twee maanden
voordat de staart van een hagedis weer terug zal groeien.
Vervanging is de beste vorm van rouwverwerking.

Mijn eerste vriendje legde me uit hoe je een vlieg moet vangen, dat een vlieg altijd drie keer links zal vliegen
en dan een keer rechts.

Mijn tweede vriendje vraagt me of je huisdieren kan maken van marmotten
en ik zeg ja
op den duur kan je alles zo afhankelijk van je maken
dat het jou nodig heeft
om zichzelf te voeden
maar of dát nou de bedoeling is.
Vanaf nu moet ik bij elke keer dat ik verliefd word denken aan die keer
dat er nieuw gras werd aangelegd in onze achtertuin,
en we moesten nadenken over de plekken
waar we nog geen huisdieren begraven hadden.
Vanaf nu durf ik alleen nog verantwoordelijkheid te nemen voor levende wezens
met afmetingen waarvoor ik ook de ruimte heb
om ze te laten sterven.

Je bent iemand die geleerd heeft dat alles te bewaren is
in hersluitbare diepvrieszakjes,
en het feit dat we dachten dat we alles konden bewaren
zolang het in een plastic, hersluitbaar diepvrieszakje zat,
zegt veel over wat we hadden.

Bij elke nieuwe jongen die ik ontmoet, denk ik eerst terug aan Maarten,
aan hoe we in zijn woonkamer op matrassen lagen,
aan hoe we toen deden alsof we sliepen
en elkaar daarom niet aanraakten,
aan het onweer de volgende ochtend,
aan de vingers die in elkaar pasten,
aan hoe hij de eerste was die mijn wang vasthield als hij lippen zocht,
aan zijn neus in mijn nek bij zijn voordeur,
aan de duiven op het dak van de caravan van mijn ouders
die zichzelf alleen maar weg lieten jagen met de bedoeling
om weer terug te kunnen komen,
aan de tijd dat ik Maarten niet meer zag,
aan de tijd dat ik hoopte dat,
en aan de tijd die het heeft geduurd voordat hij zei
dat hij iemand is die niet langs dierenwinkels loopt
omdat hij verder geen behoefte heeft
aan haren op de bank.

Sommige mensen zijn als iets dat je bewaart in het plafond,
zoals in films, waarin dingen verstopt worden,
nadat je een van de systeemplafondtegels met je vingertoppen
omhoog hebt geduwd en opzij hebt geschoven,
leg je vervolgens het subject voorzichtig
bovenop een van de andere systeemplafondtegels en dan schuif je met je vingertoppen
de opzij geschoven systeemplafondtegel weer terug op zijn plek:
alleen jij weet dat het er ligt.

wanneer er een ander lichaam op het jouwe ligt en het ademt
in je
 oor
terwijl zijn buik over de jouwe schuift
(hij bedoelt het goed)
maar jij kijkt
omhoog naar de systeemplafondtegel
en alleen jij weet dat er iets op je ligt
te wachten

en dat
een bed altijd te klein zal zijn
voor twee personen
die nog houden van een ander.

 

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *