Het geluk van een ongelukje zijn: “Ze is net zo’n heks als jij”

by

Aangezien mijn eerste artikel over de anti-abortus folder ging, leek het me wel zo leuk om jullie ook maar eens te vertellen dat ik een ongelukje ben.

Veel mensen schrikken als ik het zo op tafel gooi: “Ik ben een ongelukje”. Niet dat ik het echt letterlijk altijd op tafel gooi als ik de kans krijg, dat zou een beetje vreemd zijn. Stel je voor, super gezellig aan de eettafel bij je schoonouders: “Oh trouwens ik ben een ongelukje, die van jullie ook?”. Nee zo impulsief ben ik nou ook weer niet, maar mocht het onderwerp zich voordoen en mensen hebben er een zware mening over, schroom ik mij niet om even dat feitje over mij op tafel te gooien.

Ik vind het ook absoluut niet erg dat ik een ongelukje ben, het definieert mij niet als persoon. Mijn vader wou nog even in de kerk blijven zingen en mijn moeder heeft de deuren niet op tijd gesloten, zo simpel is het lieve mensen. Mijn moeder was dan ook 21 jaar, precies de leeftijd die ik nu ben. Mijn moeder was eigenlijk hartstikke blij met het feit dat mijn vader zijn liedje heeft afgemaakt. Zij vindt dat het eerste kind je nou eenmaal overkomt en als dat dan als ongeluk wordt gezien, dan had ze daar vrede mee. Ik vind dit uitermate bijzonder aangezien ik op mijn 21e er oprecht niet aan moet denken om er ineens achter te komen dat ik zwanger ben. Ik had waarschijnlijk een andere keuze gemaakt dan mijn moeder. Is dat erg? Nee. Waarom? Want fucking baas in eigen buik.

Geloof me ik moet er niet aan denken dat ik in dezelfde situatie terecht kom als mijn moeder destijds. Daarentegen betekent dit wel, dat ik niet het bijzondere moment tussen mij en mijn moeder kan doorgeven aan mijn kind. Want lieve mensen de dag dat ik erachter kwam dat ik een ongelukje was, was denk ik één van de meest mooiste dagen uit mijn leven.

Daar zitten we dan samen in de auto. Moeders zit achter het stuur, zoals het hoort want ik was immers 14 jaar en we voeren het beste gesprek ooit dat je kan hebben met je moeder. Hoe moet je jezelf nou beschermen tegen zwangerschap als vrouw? Gelukkig zijn dit soort gesprekken met mijn moeder alles behalve ongemakkelijk aangezien ze erg open is. Maar echt heel erg open, misschien iets té open. Maar dit bloemetjes en bijtjesgesprek kreeg toch even een andere wending.

Ik zat zoals elke 14 jarige op mijn telefoon helemaal niets te doen en mijn moeder voerde het woord: “Je hebt de pil, maar ja. daar moet je wel secuur voor zijn Bo en dat ben je niet. Je hebt een condoom en zelfs het vrouwen condoom, tja beide gewoon kut. Een spiraaltje kan je laten zetten, wel ontzettend pijnlijk om te zetten hoor. Oh! En je kan ook voor het zingen de kerk uit, maar dat moet je niet proberen. Zo ben jij ook verwekt HA!” Verbaasd kijk ik op van mijn telefoon, kijk mijn moeder stom verbaasd aan en zeg: “Was ik een ongelukje?” “Tuurlijk! Bo ik was 21 jaar, wat dacht je nou zelf?”

Mijn moeder zet me af op het station en ik neem de trein naar Amsterdam en vervolgens de metro naar Diemen-Zuid. Ik bel aan bij de voordeur van mijn vader, hij doet open en ik geef hem een dikke knuffel. Ik zet een stap naar achter, kijk hem met grote ogen aan en zeg: “Papa was ik een ongelukje?” Mijn vader wordt lijkbleek en je ziet de paniek in zijn ogen. “Oh lieverd je was niet gepland, maar wel heel erg gewenst! En ja we waren jong maar…”

Ik kijk mijn vader recht in zijn ogen aan, zet de telefoon aan mijn oor en zeg: “Ma, je had gelijk! Hij raakte echt in paniek!” En ik begin keihard te lachen. Mijn vader grijpt de telefoon uit mijn handen en spreekt de prachtige woorden: “Ze is net zo’n heks als jij!”

En als dat geen geluk bij een ongeluk is, dan weet ik het ook niet meer.

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *