Een dag om je goede gedrag te vieren: ‘Gekrenkte ego’s gedragen zich een beetje als mannen die ziek zijn’

by

19/11/2018

Lieve mannen,

Of moet ik zeggen, lieve hoogopgeleide, heteroseksuele, blanke mannen. Ik vind jullie echt niet allemaal honden. Ik ben zelfs verliefd op één van jullie, al best een tijdje ook. Ik krijg het zelfs voor elkaar om met hem in één huis te wonen. Alhoewel ik het leuk zou vinden als hij een beetje geheimzinnig zou doen over zijn seksualiteit, à la Bowie, krijg ik dat er niet in. Heteroseksueel dus. Blank ook, man en na de universiteit ook nog hoogopgeleid. Toch vind ik wel dat jullie je vaak behoorlijk vervelend gedragen. Als stoute kinderen geen cadeautjes verdienen maar mee terug moeten naar Spanje, verdienen jullie dan wel een eigen dag? 

Een dag die al jaren bestaat, zo blijkt, maar waar ik vandaag pas voor het eerst van hoorde. Een dag om jullie imago een beetje op te poetsen, want de commissie vindt dat jullie niet in een al te best daglicht zijn geplaatst dit jaar. Jullie ego’s zijn gekrenkt en mannen met gekrenkte ego’s gedragen zich een beetje als mannen die ziek zijn. Aanstellerig dus. Dat doet die van mij overigens niet. Vandaag willen jullie jezelf en elkaar een schouderklopje geven. Jullie mogen immers ook wel weer eens positief in het nieuws komen, niet? We kunnen jullie ook niet over één kam scheren en jullie zijn zeker ook niet allemaal aanranders of verkrachters. Maar hebben jullie echt een dag nodig om te vieren dat jullie je kunnen gedragen? 

Wij, vrouwen, strijden al tijden voor onze emancipatie. Ik kan je dan ook verkondigen dat we al best ver zijn, zeker hier in het Westen. Om de strijdbijl te begraven vind ik het toch nog lang geen tijd. Ik mag namelijk wel alles wat jullie ook mogen, maar ik verdien over het algemeen nog steeds minder. Vinden jullie het niet een beetje raar dat Italië wordt geprezen omdat de loonkloof daar wel meevalt? Negentwintig procent van de vrouwen bekleed daar namelijk een managementsfunctie. Ik vind dat een belachelijk laag percentage om iets te prijzen. Dat is in mijn ogen het koekje dat je van je oma krijgt als je drie hebt gehaald voor je tentamen, want je hebt toch je best gedaan. 

Ook met anticonceptie lopen jullie nogal achter. De mannenpil bleek niet zo’n succes. Jullie hadden last van stemmingswisselingen en kwaaltjes waar wij vrouwen als sinds de jaren zestig mee kampen. Aanstellers, ja. Het condoom vinden jullie over het algemeen ook maar niks, jullie willen namelijk wel wat voelen. Dus gooien wij er nog maar een hormoonbommetje in, want op een kind zitten we ook niet meteen te wachten. Nu we het toch over geschiedenis hebben, ik leerde op school voornamelijk over machtige mannen. Niet over de vrouwen die wat voor het zeggen hadden, want ze waren er wel. Of de vrouwen in de Eerste Wereldoorlog, die de hele maatschappij in stand hielden terwijl jullie vochten aan het front. Best een significante taak was dat ook. 

Lieve mannen, ik weet niet of jullie de enige zijn die achterlopen of dat wij dat ook doen. Van de week moest ik namelijk weer de discussie voeren over mannelijkheid en betalen op de eerste date. ‘Je bent toch geen echte man als je dat niet doet?’ Als je je mannelijkheid moet afwegen aan een bedrag of traditie, dan gaat er in mijn ogen substantieel iets mis. Toch zijn er ook vrouwen die deze traditie in stand houden. You do you, maar ken het verschil tussen hoffelijkheid en mannelijkheid.

Misschien is dit ook wel het jaar dat we kunnen stoppen met ‘ze vroeg erom’. Ik weet dat tere zieltjes gekrenkt zijn door de #MeToo beweging, maar niemand vraagt om handen op plekken waar ze niet horen en seks zonder toestemming. Misschien hoeven er dan geen goedbedoelde reclamecampagnes meer gemaakt te worden, waarin een meisje gestraft worden voor het versturen van naaktfoto’. De enige die namelijk fout zat, was de jongen die ze doorstuurde. En misschien kunnen figuren als Maxim Hartman dan hun kop houden over borsten die ze afleiden, al geloof ik niet dat een sterke vrouw als Dionne Stax daar wakker van ligt.

Dan rest me nog één ding lieve mannen, ik wil jullie niet persoonlijk afzeiken. Het punt is alleen dat ik niet kan stoppen met het delen van mijn boodschap zolang vrouwen nog onrecht wordt aangedaan en zolang vrouwen niet dezelfde rechten hebben als mannen. Helaas zal dat dus waarschijnlijk de rest van mijn leven zijn. Verder vind ik jullie best fijn om bij te zijn. Sterker nog, ik ben eerder one of the guys dan een meisje-meisje. Ook ik houd van armen om in weg te dromen, alleen in mijn hoofd zijn die niet breed en gespierd. Ik zie die definitie van mannelijkheid niet. 

Voel je niet aangevallen door ons feministen als je het gevoel hebt dat jij je steentje al bijdraagt aan de gelijkwaardige maatschappij waar ik voor strijd. We doen je niks. Zolang er grapjes worden gemaakt als ‘jouw enige recht is het aanrecht’ moeten wij onze stem laten horen. We zijn lang genoeg stil geweest. 

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *