De vragen des levens op Drama Island: ‘Love Island is namelijk niet zo heel feministisch en da’s best een understatement’

by

Donderdag 27/6/2019

Ik moet iets bekennen. Als ik de hele dag mijn hersenen heb moeten gebruiken, kijk ik ‘s avonds het allerliefst hele slechte TV. Ik zou jullie ook liever in de illusie laten dat ik alleen maar op zeilboten zit weg te dromen of Virgina Woolf lees, maar niets is minder waar. Van Ex on the Beach tot The Great British Bake Off, je kan me er nog net niet wakker voor maken. Het enige wat ik niet kan verdragen is alles wat eindigt op ‘Shore’, maar misschien is dat een egodingetje. 

Je kan je dan ook voorstellen dat ik me enorm zat te verheugen op de komst van Love Island. Ik had de Engelse versie nog nooit gezien, maar ik verwachtte te gaan smullen. Laten we beginnen bij het feit dat ik absoluut niet up to date ben. Dertig afleveringen in drie weken tijd? Dat is zelfs voor mij teveel. Toch waren er dingen die me opvielen, die ik niet aan me voorbij kon laten gaan. Vandaar dat ik hier, met het schaamrood op mijn kaken, deze column zit te schrijven. 

Love Island is namelijk niet zo heel feministisch en da’s best een understatement. Laten we beginnen bij het begin. Er zijn tien bloedknappe mensen. Zo knap dat ze in mijn ogen lelijk van mooiheid worden. Er missen rafelrandjes. Elke keer als er een gespierde man zwoel aangerend komt, moeten de vrouwen een stapje naar voren doen als ze hem leuk vinden. Die vrouwen blijven alleen voornamelijk lekker staan, want die willen al hun opties openhouden. Dat begon leuk dus, gekrenkte mannenegootjes. Ik zat te genieten!

Dat genieten verging me een beetje naar mate de afleveringen vorderden. Pardon my French, maar in Ex on the Beach zitten echt alleen randdebielen. Of hele slimme typetjes, maar ik denk eigenlijk niet dat ze dat hebben uitgedokterd. Dom dus. Ze doen ook geen enkele moeite dat te verbergen, hun twinnies (dat zijn dus hun borsten, voor de mensen die zich niet in deze onzin verdiepen) of pikken lossen al hun problemen op. Even voor de camera twerken, seks op tv en keiharde bitchfights werken. Op Love Island valt het aso-gehalte ontzettend mee. En daar hebben we het probleem te pakken. 

De mensen op Love Island zijn hele normale mensen. Ze zijn allemaal het mooiste meisje of de mooiste jongen van de klas, maar verder zouden jij en ik daar kunnen zitten. Ze studeren psychologie of rechten en hebben bijbaantjes in de horeca of in een kledingwinkel. Oke en een niet zo succesvol model hier en daar. Dat is waar ik het eng begin te vinden. Temptation Island of Ex on the Beach is een ver-van-mijn-bed-show en zie ik de samenleving niet representeren. Dit wel, wat de opmerkingen alleen maar erger maakt. 

Je hebt bijvoorbeeld Stenn, een negentienjarige Belg en de enige in de villa die níét seksueel gefrustreerd is. ‘Ons’ Rowena, die ging er gewoon voor. Uit trots vertelde hij daarna alle andere jongens in de villa dat hij hier eigenlijk wel op afknapt. Vrouwen moeten toch een beetje trots zijn, weet je. “Vandaag niet”, had hij liever gehoord. Rowena’s taak was namelijk hem afremmen, werd duidelijk. Natuurlijk vertelde hij dit niet voor of na de daad, maar achteraf. Wat een lul. Als we het over klootzakken hebben, laat ik dan mijn mond maar even houden over Denzel, dan zitten we hier morgen nog. 

Jarne is al niet veel beter. Alhoewel ik het ermee eens ben dat Lotte nogal veel zeurt, maakt hij de meest vrouwonvriendelijke opmerkingen in de hele villa. Uberhaupt van heel Gran Canaria waarschijnlijk. Lotte is te vaak moe. Misschien een idee als Jarne en Stenn van koppel verwisselen tijdens de volgende recoupling? Als je dacht dat Nederland al best ver was met die emancipatie, zou ik echt even voor de grap Love Island kijken. En als je het niet aankunt, begint vanavond gelúkkig Temptation Island VIPS weer. 

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *