De vloek van december: “Ik wil gewoon gebeft worden terwijl ik The Grinch kijk met een glas champagne”

by

Als de blaadjes van de boom vallen valt Bowi ook van de boom. Maar gelukkig kom ik er elk jaar weer achter dat ik absoluut niet de enige ben. De maand december doet altijd gekke dingen met mensen, hele gekke dingen zelfs. Het is natuurlijk ook niet zo vreemd want zo’n beetje alle confronterende, verplichte en idyllische dagen komen samen in deze maand.

De Black Friday dagen, Sinterklaas, Kerst, mijn verjaardag, Oud & Nieuw. Allemaal nationale belangrijke feestdagen. Alsof je oma maar één keer in het jaar de kans krijgt om een taart te bakken en daarom maar elk soort taart in één recept probeert te mieteren. Als je, je dit nou even visueel voorstelt dan begrijp je wat voor een stress dat nou eigenlijk allemaal wel niet oplevert. Het lijkt wel dat op het moment dat leuke dingen een verplichting worden ze opeens 360 graden Celsius draaien. (Haha snap je, oke flauw).

Om te beginnen met Black Friday, een soort poort naar de hel waarin mensen treden voordat ze december instappen. Ik kan denk ik niet goed genoeg in woorden uitdrukken, hoe trots ik op mijzelf ben. Dat ik niet één van die mensen ben die een oma voor haar bek slaat omdat de broodroosters opeens in de aanbieding zijn op vrijdagavond. Geloof me ik ben dol op apenkooi, maar niet in winkels met grote mensen die helemaal strak staan van de kortings-coke.

Al gauw volgen de feestdagen waarbij het de bedoeling is dat we vol liefde en ontiegelijk veel vreugde het einde van het jaar gaan naderen. Dat we de eerlijk-om-gevochten-cadeautjes gaan uitdelen en we onszelf het allermooist presenteren. Even aan jezelf bewijzen dat niet alleen die kalkoen op tafel het enige sappige stukje vlees is in de kamer.

De één heeft een nog mooiere insta-post dan de andere met daarin het bericht over hoe veel zin ze wel niet in de feestdagen hebben.  Maar ondertussen vliegen de ‘hoe overleef ik de feestdagen’ artikelen en ‘hoe word ik niet dik tijdens de feestdagen’ tips, je om de oren. En heel eerlijk het werkt allemaal voor geen meter joh. Ook ik zit uiteindelijk gewoon weer aan die eettafel te denken: ‘Ik wil gewoon gebeft worden terwijl ik The Grinch kijk met een glas champagne’.

En weet je wat… dat is dan ook precies wat er gaat gebeuren dit jaar! Ik ga er dan godverdomme alles van nemen ook. Elke zogenaamde verplichting wordt een vrijwillige keuze. Het wordt mijn vrijwillige keuze om iedereen om mij heen heerlijk te zien stressen, zodat ik lekker met de voetjes op tafel kan toekijken. Moeders die iedereen per sé willen vermaken, oma’s met ingrediënten achter de oren, opa’s die in de hoek zich overal mee bemoeien, maar niet de handen uit de mouwen steken en ooms die de oren van je kop af lullen. Ja ik ben er klaar voor. Ik ben klaar voor de show en ga heerlijk vanuit mijn luie stoel toekijken naar deze tragische komedie.

En als al mijn vrijwilligheid dan voorbij is zet ik The Grinch op, schenk ik een glas champagne in en kijk ik mijn vriend even heel lief aan voor het ultieme kerstgevoel.

Fijne feestdagen mensen en neem het ervan!

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *