Alleen jij laat me stralen: ‘Het mooiste op dit moment vind ik, dat je weet dat je nog een heel jaar voor je hebt.’

by

Zaterdag 23/2/2019

Dag zon,

Vandaag is de eerste dag dat ik je weer echt voel branden. Wanneer je afgelopen winter aan de hemel stond heb ik je ook erg gewaardeerd, maar zo net iets meer. In februari op het terras zonder jas. Je bent voor altijd mijn grootste liefde, al beweer ik soms wat anders. 

Het mooiste op dit moment vind ik, dat je weet dat je nog een heel jaar voor je hebt. Een hele zomer. En mocht het dan volgende week toch weer gaan regenen of mocht je je toch nog even verschuilen, dan weet ik dat het uitzichtloze voorbij is. De tijd van met een deken over je hoofd in bed willen liggen, omdat het buiten alleen nog maar grijs is, bestaat nu niet meer. 

Vanaf nu mag ik weer gaan fantaseren. Varen in een bootje, slapen op een uitgestorven plas, wakker worden met zoute lokken, alle clichés lijken nu weer te mogen. Het vooruitzicht is oneindig. Ik kan al bijna voelen hoe het is om met blote benen naar buiten te gaan en mij kennende zal ook dat niet lang meer duren. Ik voel mijn voeten bijna in het net te koude water en in de stad flirt iedereen met alles. Zelfs de mannen die me naroepen, begroet ik vandaag vriendelijk terug. Ook zij, hebben de zomer in hun bol.

Here Comes The Sun mag weer en in plaats van narcissen zie ik al velden vol zonnebloemen. In mijn hoofd weliswaar, maar toch. Ik droom van in het gras liggen en vuile vlekken of in het water, terwijl ik eigenlijk een pleurishekel heb aan zwemmen. Dat allemaal, doet er vandaag niet toe. Zo tegen augustus wordt het werkelijkheid dat ook dit weer even voorbij gaat, maar vandaag, is die gedachte nog bij niemand te bekennen. 

Mensen lachen zorgeloos. Kinderen trekken stiekem hun jas uit als mama niet kijkt en zelfs het chagrijnige meisje in het café waar ik vaak schrijf, lijkt er vandaag zin in te hebben. Lieve zon, dit is een ode aan jou. Jij bent het enige dat me niet zal vervelen. Zelfs wanneer iedereen begint te zuchten en te kreunen, omdat men weer verlangt naar de herfst, blijf ik smachten naar jou. Misschien woon ik ooit wat dichter bij je, maar misschien is het verlangen naar jou ook wel het fijnste wat er is. 

Mensen worden opnieuw verliefd en dat doe jij. Graag wil ik vragen, geef jij me snel die zomer waar ik zo naar verlang? Alleen jij laat me stralen. 

No tags 0 Comments 1

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *