‘Aan mijn lijf geen kleine mensjes polonaise’

by

Waarom alle anticonceptie kut is en het lezen van de bijsluiters traumatisch.

 

Anticonceptie, datgene dat wij vrouwen moeten spuiten, slikken of inbrengen om onbezorgd te kunnen seksen zonder dat we bang hoeven te zijn dat in onze baarmoeder zich een nieuwe mensje nestelt. Ik heb er jaren nooit echt over nagedacht. Er was één logische oplossing voor het vermijden van nieuwe mensenlevens in mijn baarmoeder en dat was dé pil. Op mijn 14ebegon ik met dit ding. Midden in mijn vorming van puber naar jonge vrouw. Zoals Britney het zo legendarisch bezong ‘I am not a girl, not yet a woman’. Die periode. Maar dé pil dus. Want ja, iedereen zat eraan en mocht ik besluiten mijn maagdelijkheid te verliezen, dan was ik in ieder geval SAFE. Maar safe voor wat eigenlijk? Ja, voor de voorkoming van een foetus in mijn buik. Maar zeker niet safe voor de hoeveelheid hormonen die ik elke avond netjes mijn lichaam inslikte.  Tot mijn 24elevensjaar heb ik de pil geslikt, tien jaar dus. Geen notitie makend van de moodswings of het feit dat ik sowieso wat onzijdig in het leven stond. Niet depressief, niet heel erg down maar Zwitserland: neutraal.

Totdat ik op een mooie septemberdag een artikel las op Broadly over een Deens onderzoek dat depressieve klachten bij een grote groep vrouwen onlosmakelijk verbond met het gebruik van dé pil. Nadat ik het hele artikel had gelezen werd een besluit genomen. GEEN pil meer voor mij! Stoppen met dat ding. Bij elk nieuw bezoek van een penis in mijn vagina zou die huiselijke bezichtiging gepaard gaan met een condoom. Ik had al gelezen dat het even duurt voordat de hormonen van de pil uit je lichaam waren verdwenen, maar na ongeveer een half jaar merkte ik verschil. Ik voelde me lichter, dichterbij mijn emoties en vooral tien keer GEILER dan voorheen. Een nieuwe ontwikkeling die zich voor het eerst openbaarde toen ik onbezonnen aan het werk was in de winkel waar ik tijdens mijn studie bijverdiende. In mijn eentje achter de toonbank voltrok zich een sensatie in mijn poes die lang niet op die manier aanwezig was geweest. Op een locatie die net zoveel seks uitstraalde als de Borrselse kerncentrale gleed ik bijna van mijn stoel van hitsigheid. IK MOEST NEUKEN. Don’t get me wrong, daarvoor had ik een prima seksleven. Ik had vaak een vast scharrel, verschillende bootycalls of soms een verrassende onenightstand. Ik had ook vaak zelf zin in seks, maar dit… DIT. Mijn libido steeg met zeker 70%. Van iemand die prima een paar weken of zelfs maanden (ja mensen, maanden) geen seks kon hebben als het er gewoon niet van kwam, ging ik naar iemand die elke dag wel READY-SET-GO was. Zo moeten mannen zich dus voelen… dacht ik. Altijd wel zin in seks, zelfs als ik uitgeput met maar 2 uur slaap en een stressdag in bed lag. GEEN PROBLEEM. Ik had dus het ei van Columbus ontdekt. Geen pil, geen hormonen maar gewoon het ouderwetse condoom! Scheelde mij ook weer mijn halfjaarlijkse check-up bij de SOA-poli.

Maar helaas, twee jaar later kwam er een eind aan dit seksuele geluk. Althans, wat anticonceptie betreft. Ik werd namelijk smoorverliefd en kreeg een vriend en ja, dan DAN is het condoom opeens een heel onhandig object dat instaat tussen de zo geliefde hete en spontane neukmomenten. In de douche, in de keuken, op de bank, elke keer moet de trip naar het bed en vooral het nachtkastje gemaakt worden voordat we echt de liefde kunnen bedrijven. Dus ja nu? Nu ben ik toch weer van mijn roze condoomwolk afgestapt en op zoek naar een alternatief. Een reis op het internet door allerlei verschillende forums en websites waar ik inmiddels vrij traumatisch ben uitgekomen. Het één is nog verschrikkelijker dan het ander. Van de pil word ik Zwitserland. Van een spiraal stijgen je cortisolwaarden (stress).  Kramp en eventuele nierstenen zijn geen uitzondering. Een prikpil is ook vol hormonen en onhandig. Van de Ladycomp (temperatuur meten) worden veel vrouwen alsnog zwanger en van de koperspiraal krijg je extra bloedingen en kun je zelfs een kopervergiftiging krijgen. En dan hebben we het nog niet eens over de andere bijwerkingen die ze blijkbaar allemaal schijnen te hebben: haaruitval, depressie, acne, migraine, gewichtstoename, infectie van de geslachtsorganen en zo kan ik nog wel even doorgaan. WAT EEN GEZEIK. Is er dan niets wat er gewoon voor zorgt dat ik blijf zoals ik ben, zonder extra hormonen en met de zekerheid dat ik niet een kleine spruit op deze sowieso al overbevolkte wereld hoef te zetten?

Het antwoord, na velen uren op het internet is: nee eigenlijk niet. Aids is niet meer dodelijk, we kunnen niet bestaande werelden creëren met virtual reality, we kunnen verdomme zelfs op zoek naar water op Mars! Maar een middel om vrouwen zelf te laten kiezen wanneer ze wel of niet vruchtbaar zijn, die 100% betrouwbaar is en met NUL bijwerkingen is blijkbaar een onmogelijke opgave. Gelukkig is er alleen maar 50% van de gehele wereldbevolking die hier baat bij zou hebben. 3,5 miljard vrouwen die een vreugdesprong zouden maken. En de mannen in dit verhaal? Wetenschappers in Edinburgh hebben in 2016 onderzoek gedaan naar een hormooninjectie als anticonceptie voor mannen. Helaas stopten ze na een paar weken omdat een groot deel van hun proefpersonen was afgehaakt. Ze hadden last van stemmingswisselingen, acne of een verminderd libido. Ja, NO SHIT SHERLOCK. Dat kennen wij vrouwen al tientallen jaren! En hoor je ons zeiken? Nee! Nou ja, alleen ik dan: Het Zeikwijf. Maar dat zit in mijn naam, dat mag. Dus ja, nu? Maar kijken waar het schip strand en hopen dat er onder de volgende zaadlozing zich geen Usain Bolt spermacel bevindt die met een noodgang mijn baarmoeder bestormt? Nee, een te groot risico. Dus uiteindelijk ben ik toch gezwicht. Voor het Kyleena spiraal welteverstaan. Schijnbaar minder hormonen dan een Mirena spiraal en daarbij minder kans op weer een emotionele uitzetting naar Zwitserland. Ik hoop dat dit ook echt het geval is en dat ik andere vrouwen kan wijzen op deze nieuwe ontdekking. Baby’s zijn schattig en ooit wil ik dolgraag mijn baarmoeder openen voor die ene uitverkoren spermacel, maar voorlopig aan mijn lijf geen kleine mensjes polonaise.

Hartje, Het Zeikwijf.

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *